Wczoraj wieczorem oglądałem Hooka. Robina Williamsa. Haka. I jest scena, która wryła mnie w kanapę i poczułam gęsią skórkę, myśląc: dokładnie to staram się codziennie wyjaśniać.
To scena bankietu. Peter Banning – szary, oderwany od rzeczywistości prawnik, który zapomniał, że jest Piotrusiem Panem – siedzi przy stole z Lost Boys. Talerze są puste. Garnki, puste. Miski, puste. A dzieci jedzą, jakby to była najbardziej spektakularna uczta w ich życiu.
Piotr patrzy na stół i mówi z całą frustracją świata: «Gdzie jest jedzenie? Chcę stek. Chcę jajka. Chcę filiżankę prawdziwej kawy.
A Tinkerbell szepcze do niego: „Jeśli nie możesz sobie wyobrazić, że jesteś Piotrusiem Panem, nie będziesz Piotrusiem Panem”.
I tam jest wszystko. W tym zdaniu. Na tym pustym stole, który zapełnia się, gdy ktoś zdecyduje się uwierzyć.
Scena, która zmienia wszystko
Spójrz na nią. Musisz to zobaczyć, zanim będziesz kontynuować czytanie, ponieważ to, co będzie dalej, ma sens tylko wtedy, gdy to poczujesz:
Hook (1991) · Wyimaginowana scena kulinarna · Reż. Stevena Spielberga
widziałeś to? Peter walczy z Rufio. Obrażają się nawzajem. Prowokują się nawzajem. I w środku tej walki ego, coś pęka w Piotrze. Coś się rozluźnia. Podnosi pustą chochlę, z całą wściekłością świata rzuca nią w Rufio i... pojawia się jedzenie.
Nie fałszywe jedzenie. Prawdziwe jedzenie. Kolory, tekstury, smaki. Talerze są wypełnione. Miski się przepełniają. A Zagubieni Chłopcy wykrzykują najważniejsze zdanie w całym filmie:
«Robisz to, Piotrze. Robisz to. „Używasz swojej wyobraźni”.
Używasz swojej wyobraźni. A w chwili, gdy z niego skorzystasz — w chwili, gdy ty naprawdę Wierzysz, że możesz stworzyć coś z niczego – tworzysz to.
Jestem stwórcą nieba i ziemi
Jest takie zdanie, którego zawsze używam. To moje zdanie. Ten, który powtarzam sobie każdego ranka. Ten, który mnie podtrzymuje, gdy wątpię, gdy cenzor szepcze mi, że nie mogę, gdy rzeczywistość wydaje się zbyt solidna, by ją zmienić:
Jestem twórcą
nieba i ziemi
Wierzę w to, co sobie wyobrażam.
To wszystko. Taka jest formuła. To nie magia. To nie jest pozytywne myślenie. To nie jest miłe określenie na post na Instagramie. Jest to mechanizm: wszystko, co istnieje w świecie materialnym, było najpierw obrazem w czyimś umyśle.
Krzesło, na którym siedzisz. Dom, w którym mieszkasz. Biznes, który zbudowałeś. Relacja, którą zbudowałeś. Utworzony przez Ciebie kurs. Wszystko zaczęło się od obrazu. Jak pomysł. Jak akt wyobraźni.
Najpierw niebo, później ziemia. Zawsze w tej kolejności.
„Jeśli nie możesz sobie wyobrazić, że jesteś Piotrusiem Panem, nie będziesz Piotrusiem Panem”.
Peter Banning to ty (i to ja)
To, co czyni Hooka genialnym, to nie przygoda. To metafora. Peter Banning jest my wszyscy. To chłopiec, który dorósł, założył garnitur, wziął teczkę i zapomniał, że potrafi latać.
Zapomniał sobie to wyobrazić. Zapomniał grać. Zapomniałem utworzyć. Zapomniałeś, że jedzenie może pojawić się na pustych talerzach, jeśli wystarczająco mocno w to wierzysz.
Julia Cameron wyjaśnia to dokładnie w ten sposób Droga artysty: Wszyscy byliśmy kreatywni jako dzieci. Wszyscy wyobrażaliśmy sobie całe światy z trzema patyczkami i kartonowym pudełkiem. I w pewnym momencie ktoś – nauczyciel, rodzic, życie – powiedział nam, żebyśmy przestali marzyć i zaczęli robić „prawdziwe” rzeczy.
I posłuchaliśmy. I przestajemy sobie wyobrażać. A talerze pozostały puste.
Jak to działa: od wyobraźni do materii
Kiedy mówię: „Jestem stwórcą nieba i ziemi”, nie mam na myśli religii. Mówię o procesie, który możesz zaobserwować w swoim życiu:
sobie wyobrażasz
Coś pojawia się w twoim umyśle. Obraz. Pomysł. Możliwość. Nie istnieje jeszcze w świecie materialnym, ale już istnieje w niebie – w twoim mózgu. Jest tam naprawdę. Tak prawdziwe jak jedzenie na stole Lost Boys.
Czy wierzysz?
Ty decydujesz, że jest to możliwe. To krok, którego Peter Banning nie mógł podjąć. Spojrzał na puste talerze i powiedział: „Tu nic nie ma”. Aż przestał patrzeć oczami dorosłego i zaczął patrzeć oczami dziecka.
Wierzysz
Działasz. Piszesz. Kufle. Budujesz. Płomienie. Zaczynasz. Wyobraźnia staje się materią. Niebo schodzi na ziemię. I talerze się zapełniają.
To jest pełny cykl. Wyobraźnia → Przekonanie → Działanie → Rzeczywistość. Poranne strony Julii Cameron działają dokładnie w ten sposób: każdego ranka piszesz to, co sobie wyobrażasz, i stopniowo ta wyobraźnia zaczyna przenikać do Twojego prawdziwego życia.
Jedzenie pojawia się, gdy przestaniesz prosić o dowód
Uważam, że w scenie z Hakiem jest pewien szczegół: Peter widzi jedzenie dopiero przestań próbować to zobaczyć. Chociaż upierasz się, że talerze są puste, talerze są puste. W chwili, gdy zapomnisz sprawdzić i po prostu rzucisz chochelką – w chwili, gdy zaczniesz zachowywać się tak, jakby jedzenie tam było – jedzenie się pojawi.
Dokładnie to samo dzieje się z kreatywnością. Jeśli będziesz czekać, aż „poczujesz się kreatywny” z tworzeniem, nigdy nie będziesz tworzyć. Jeśli będziesz czekać, aż będziesz miał doskonały pomysł na pisanie, nigdy nie napiszesz. Jeśli poczekasz, aż talerze się napełnią, umrzesz z głodu przed pustym stołem.
Musisz wziąć chochlę. Musisz go uruchomić. musisz działać wcześniej aby zobaczyć wynik.
«Kreatywność wymaga wiary. Wiara to dokładnie wiara, gdy nie ma jeszcze widocznych dowodów.
Twój stół też jest pełny
Chcę, żebyś coś teraz zrobił. Zamknij na chwilę oczy. Pomyśl o tym, co chciałeś stworzyć od miesięcy – lub lat –. Ten projekt. Ta książka. Ta zmiana. To życie.
Czy widzisz to? Czy widzisz to na niebie – w swoim mózgu? Dobry. To już istnieje. Teraz musimy tylko sprowadzić to na ziemię.
Ponieważ jesteś stwórcą nieba i ziemi. Niebo to twój umysł. Ziemia jest twoją rzeczywistością. A pomiędzy jednym a drugim jest tylko jedno: decyzję o zachowaniu się tak, jakby talerze były już pełne.
Zagubieni chłopcy o tym wiedzieli. Piotruś Pan pamiętał. Julia Cameron uczy tego od trzydziestu lat.
I już to wiesz. Musisz tylko wziąć chochlę.
«Wierzę w to, co sobie wyobrażam. Najpierw niebo, później ziemia. Zawsze.”
Często zadawane pytania
Co oznacza „wyobraźnia tworzy rzeczywistość”?
Oznacza to, że wszystko, co istnieje w świecie materialnym, było najpierw obrazem w czyimś umyśle. Twój mózg (niebo) to przestrzeń, w której rodzi się każda idea, a ziemia (świat materialny) to miejsce, w którym ta idea się manifestuje, gdy zgodnie z nią działasz. To nie jest myślenie magiczne: to naturalny proces ludzkiej twórczości.
Która scena z filmu Hook przedstawia siłę wyobraźni?
Wyimaginowana scena kolacji, podczas której Piotruś Pan (Robin Williams) siedzi przy pustym stole z Lost Boys. Kiedy Piotr naprawdę użyje swojej wyobraźni, pojawia się jedzenie: kolory, smaki, tekstury. To, co sobie wyobrażasz, staje się rzeczywistością. Spielberg nakręcił go z prawdziwym jedzeniem, które kosztowało 50 000 dolarów i musiał być kręcony dwukrotnie.
Jaki związek ma Hook z The Artist's Way?
Hook opowiada historię dorosłego człowieka, który zapomniał wyobrażać sobie – dokładnie to, co opisuje Julia Cameron w „Podróży artysty”. Peter Banning to każdy z nas: ktoś, kto dorósł, założył garnitur i zapomniał, że potrafi latać. Poranne strony i spotkanie z artystą to narzędzia, które warto zapamiętać.
Co oznacza „Jestem stwórcą nieba i ziemi”?
To wyraz twórczej odpowiedzialności. Niebo = mózg (gdzie rodzą się pomysły). Ziemia = materia (gdzie manifestują się idee). Jesteś tym, który wyobraża sobie i tym, który tworzy. Nie czekasz, aż rzeczywistość się zmieni: zmieniasz ją, najpierw wyobrażając sobie, a później działając.
Chcesz zapełnić swój stół?
12-tygodniowy kurs Twoja ścieżka artysty zapewni Ci narzędzia, dzięki którym ponownie połączysz się ze swoją wyobraźnią i zaczniesz tworzyć swoją rzeczywistość dzień po dniu, strona po stronie.
Rozpocznij kurs