Tydzień 5 Drogi Artysty: Odzyskiwanie możliwości

Dotarliśmy do połowy. Tydzień 5 to punkt zwrotny. To tutaj wiele osób odkrywa, że ​​kreatywność to nie tylko weekendowe hobby, ale coś, co może zmienić sposób, w jaki postrzegasz świat. I tu również wychodzą na jaw niektóre z najgłębszych ograniczeń.

W tym momencie poranne strony zaczęły wykonywać swoją niewidzialną pracę. Jesteś bardziej połączony. Bardziej przejrzysty. A to oznacza, że ​​możesz wyraźniej zobaczyć, jakie ograniczenia sam zbudowałeś – nie te, które narzuciło ci życie, ale te, w które zdecydowałeś się uwierzyć.

Sztuka mówienia „nie mogę”

„Nie umiem rysować”. „Nie mam talentu muzycznego”. „Nigdy nie byłbym w stanie napisać niczego wartościowego”. Te zwroty nie są diagnozami. Są to hipotezy, które testowałeś wiele lat temu i które zostały zapisane w Twojej osobistej narracji.

Dziwne jest to, że często nawet nie pamiętasz, skąd wziął się limit. Ktoś powiedział ci coś w szkole. Albo sam to wywnioskowałeś, bo twój brat był lepszy od ciebie. Albo obserwowałeś, jak inni tworzą i zakładałeś, że czegoś ci brakuje. A potem przez dziesięciolecia funkcjonowaliście w obrębie tej niewidzialnej granicy, jakby to było prawo fizyki.

Nazywa to Julia Cameron pułapka twórczej deprywacji. To nie jest tak, że dosłownie nie możesz czegoś zrobić. Rzecz w tym, że narysowałeś mapę świata, która wyklucza taką możliwość.

Pułapka cnoty: poświęcenie kreatywności, aby być „dobrym”

Istnieje jeszcze jedna, bardziej podstępna granica. To narzuca ci wyobrażenie o byciu osobą odpowiedzialny, praktyczny, poważny. Jeśli jesteś dorosły, masz obowiązki. Jeśli jesteś rodzicem, musisz postawić swoje dzieci na pierwszym miejscu. Jeśli jesteś pracownikiem, Twoja praca jest na pierwszym miejscu. A jeśli jesteś kreatywny, cóż, jest to luksus, na który nie zasługują ludzie, którzy mają prawdziwe obowiązki.

Cameron tak to nazywa pułapka cnoty — przekonanie, że poświęcenie swojej kreatywności jest formą miłości i odpowiedzialności. To, że zaprzeczając sobie, stajesz się lepszą osobą.

Problem? To tak nie działa. Osoba, która zaprzecza własnej kreatywności, nie staje się bardziej odpowiedzialna. Staje się urażona, cyniczna i zgorzkniała. I paradoksalnie jest osobą mniej prezent dla tych, których kocha, ponieważ jest na siebie zła.

Kreatywność nie jest aktem egoistycznym. To najgłębszy akt szczerości wobec siebie. A kiedy to zrobisz, wszystko inne będzie działać lepiej.

20 rzeczy, które lubisz ćwiczyć

W tygodniu 5 Julia prosi Cię o zrobienie czegoś prostego, ale odkrywczego: wymień 20 rzeczy, które lubisz robić. Nie 20 rzeczy, które „powinny” sprawiać przyjemność. Nie 20 rzeczy, które robią wrażenie na innych. Tylko 20 rzeczy, które naprawdę sprawiają, że czujesz, że żyjesz.

Wykonując to ćwiczenie, zwracaj uwagę na to, co się pojawia. Ponieważ ta lista jest bezpośrednią mapą Twoich rzeczywistych preferencji artystycznych. Nie robienie tego, co chcesz, żeby inni myśleli, że lubisz. Ku temu, co naprawdę dotyka Twojej duszy.

Niektórzy odkrywają, że kochają ruch – a to wskazuje na taniec. Inni odkrywają, że kochają precyzję – a to wskazuje na rzemiosło, fotografię, architekturę. Inni odkrywają, że uwielbiają opowiadać historie – a to wskazuje na pisanie, film, teatr.

Twoja lista 20 nie jest kaprysem. To kompas.

Wyimaginowane życia powracają

Pamiętasz ćwiczenie z drugiego i trzeciego tygodnia, kiedy wyobrażałeś sobie alternatywne życie? W tygodniu 5 wrócimy do tego, zadając głębsze pytanie: Które z tych wyimaginowanych żyć wciąż do ciebie wzywa?

Jeśli w tygodniu 2 napisałeś o byciu ceramikiem, a w tygodniu 5 ten sen nadal istnieje, pulsuje i domaga się uwagi – to nie jest kaprys. Jest to możliwość. To twoje przyszłe ja próbuje rozmawiać z twoim obecnym ja.

Różnica jest taka, że teraz jesteś spokojniejszy. Poranne strony trochę cię rozluźniły. I możesz usłyszeć wyraźniej, co te wyimaginowane życia mają ci do powiedzenia, bez hałasu wewnętrznej krytyki.

Jak ewoluują poranne strony w tygodniu 5

Prawdopodobnie zauważysz, że Twoje poranne strony uległy zmianie. Nie są już tylko opróżnieniem emocjonalnym. Teraz obejmują przejrzystość. intuicje. Czasem plany. To tak, jakby po pięciu tygodniach czyszczenia podłogi wreszcie można było zobaczyć, co jest napisane na ścianie.

Poranne strony tygodnia 5 często ujawniają:

• Wyciszone życzenia: Rzeczy, których chciałeś, ale myślałeś, że nie są dla ciebie.
• Wskazówki dotyczące Twojego prawdziwego kierunku twórczego: Czasami pojawiają się w nieoczekiwany sposób.
• Wściekłość, którą należało wyrazić: Dobra wiadomość jest taka, że kiedy to wyrazisz, znika.
• Współczucie dla siebie: Po pięciu tygodniach bycia ze sobą szczerym zaczynasz patrzeć na siebie z mniejszym osądem.

Ćwiczenia z tygodnia 5

Możliwość to przestrzeń, a nie gwarancja

Oto ważna rzecz: Tydzień 5 nie gwarantuje sukcesu. Nie daje ci talentu, jeśli go nie masz (chociaż prawdopodobnie miałeś go więcej, niż myślałeś). To, co robi, to otwieranie drzwi. Pokazuje Ci, że istnieją możliwości, które wcześniej zamknąłeś.

I to wszystko, czego potrzebujesz.

Nie potrzebujesz gwarancji, że będziesz sławnym artystą. Potrzebujesz możliwości bycia kimś, kto tworzy siebie. Ktoś, kto traktuje siebie poważnie. Ktoś, kto mówi „tak” kreatywności zamiast „nie”.

Możliwość jest wystarczająca. Bo kiedy już wiesz, że jest to możliwe, nie możesz tego nie wiedzieć. A to zmienia wszystko.

Często zadawane pytania

O czym jest 5. Tydzień Drogi Artysty?

Tydzień 5, „Odzyskiwanie możliwości”, dotyczy przełamywania narzuconych sobie ograniczeń. Pracujesz ze schematami „Nie mogę, bo…” i pułapką cnoty, która sprawia, że ​​poświęcasz swoją kreatywność, aby być „dobrym człowiekiem”.

Jaka jest pułapka cnoty w kreatywności?

Pułapka cnoty polega na tym, że poświęcasz swój czas i twórczą energię, aby być użytecznym dla innych, używając hojności jako wymówki, aby nie tworzyć. To subtelna forma samosabotażu, którą Tydzień 5 nauczy Cię rozpoznawać.

Jak działają poranne strony w 5. tygodniu?

W tygodniu 5 poranne strony zaczynają się zmieniać. Wiele osób zauważa, że ​​piszą płynniej, pojawiają się jaśniejsze pomysły i zmniejsza się początkowy opór. To znak, że proces działa.