Fundació Antoni Tàpies: antidotum na perfekcjonizm w hali wystawowej

Czym jest Fundació Antoni Tàpies i skąd pochodzi?

Fundació Antoni Tàpies mieści się w budynku, który przeszedł już do historii: dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, zaprojektowanym przez Lluísa Domènecha i Montanera – tego samego architekta Palau de la Música i Hospital de Sant Pau – w latach 1881–1885. Jest to pierwszy modernistyczny budynek w Barcelonie, jeszcze przed ikonicznymi dziełami Gaudiego. Tàpies wybrał ten budynek na swoją fundację w 1990 roku i zwieńczył go swoją „Núvol i cadira” (Chmura i krzesło), 6-metrową rzeźbą z drutu, która wygląda jak gigantyczny kapelusz. Fundację otwarto dla publiczności w 1990 roku. Tàpies zmarł w 2012 roku, w wieku 88 lat, po całym życiu przekształcania kurzu, piasku, spalonego lakieru, brudnych szmat, ścian na język obrazkowy.

Po co jechać i jaki jest cel spotkania z artystą?

Jeśli istnieje współczesny artysta, który to pokazuje sztuka może być również gliną, to Tàpies. Jego obrazy nie są piękne. Nie są wygodne. Nie są łatwe. Są uczciwi. Ta szczerość – decyzja, by nie upiększać – jest właśnie tą lekcją, której potrzebuje twórca bloków. Antidotum na perfekcjonizm nie jest przeciętnością. To uczciwość materialna.

Jak to wykorzystać (konkretna praktyka)

Nosi notatnik i rysuje JEDNĄ teksturę z obrazu Tàpiesa. Tylko jeden. Nie cały obraz. Tekstura. Dowiadujesz się, że sztuka może być również gliną i że Twoje dzieło może być brzydkie, a mimo to być Twoje. Antidotum na perfekcjonizm w najczystszej postaci. Następnie udaj się na taras ogrodowy budynku – niewielu wie, że jest on otwarty dla publiczności – i usiądź na dwadzieścia minut, patrząc na „Núvol i cadira” z dołu. To jeden z najbardziej magicznych, sekretnych zakątków Eixample.

Dlaczego to miejsce łączy się z Drogą artysty Julii Cameron

Praktyka spotkanie z artystą jakie przepisuje Julia Cameron Droga artysty ma zasadę: kreatywność musi być karmiony zanim będę mógł produkować. Cameron nazywa to „napełnianiem studni”. Metafora jest dokładna: jeśli nie pada deszcz, studnia wysycha. Jeśli raz w tygodniu nie narażasz swojego mózgu na bodźce niezwiązane z pracą, Twoja zdolność do generowania nowych pomysłów po cichu maleje z tygodnia na tydzień.

Fundació Antoni Tàpies to idealne miejsce na randkę z artystą, gdyż spełnia trzy warunki, o które prosi Cameron: To wyrwie Cię z rutyny (miejsce inne niż Twoja praca i dom), nie wymaga produkcji (będziesz otrzymywać, a nie tworzyć) i naraża Cię na wybrane bodźce (ktoś rozsądnie zdecydował, że warto to obejrzeć). Trzy warunki, godzina lub dwie, raz w tygodniu. Prawdopodobnie jest to praktyka zapewniająca najlepszy mentalny zwrot z inwestycji, którą dodasz do swojej rutyny.

Jeśli jeszcze nie brałeś udziału w kursie, to jest miejsce, od którego możesz zacząć. Ścieżka Twojego artysty to bezpłatny 12-tygodniowy program, który stosuje w Twoim życiu metodę Julii Cameron — obejmującą dwie godziny tygodniowo zarezerwowane w kalendarzu na takie spotkania. Więcej o kursie na końcu wpisu.