Książki Julii Cameron
Kompletny przewodnik i kolejność czytania

Julii Cameron opublikowała prawie czterdzieści książek, a większość jej czytelników zna tylko jedną. To zrozumiałe: Droga artysty Sprzedawała się w tak dużych ilościach i tak długo, że zapełniła resztę półki. Ale za nim kryje się długa, nierówna praca z co najmniej czterema tytułami, które zasługują na tyle samo, co pierwszy. Ten przewodnik porządkuje wszystko i powie Ci, który z nich jest Twój, na podstawie tego, co się z Tobą teraz dzieje.

Wszystkie niezbędne prace w jednej tabeli

Cztery ścieżki czytania w zależności od Twojego przypadku

Cztery, które naprawdę się liczą

1. Droga artysty (1992)

Pochodzenie wszystkiego. Dwanaście tygodni, dwa narzędzia – poranne strony i spotkanie z artystą – i około stu pięćdziesięciu zadań podzielonych na rozdziały zatytułowane „Odzyskiwanie poczucia…” czegoś: bezpieczeństwa, tożsamości, władzy, integralności i tak dalej, nawet wiary.

Nie jest to jego najlepiej napisana książka. Jest najbardziej przydatna i to z konkretnego powodu: jako jedyna przekształca rozproszone dążenie w dwa weryfikowalne działania. Trzy strony i dwie godziny. Wszystko inne w jego twórczości kręci się wokół tego.

Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, zacznij tutaj i nie negocjuj. Całą metodę masz rozpisaną w pliku ostateczny przewodnik.

2. Prawo do pisania (1998)

Ulubiony utwór wielu osób, które przeczytały wszystkie jego dzieła, i nie bez powodu: jest napisany lepiej niż pozostałe. To krótkie rozdziały, niemal krótkie eseje, o relacji z pismem widzianym bez powagi. Podstawową tezą jest to, że pisanie nie jest bohaterskim czynem zarezerwowanym dla nielicznych, ale czymś bardziej zbliżonym do mówienia: zwykłą ludzką działalnością, która została otoczona niepotrzebną mitologią.

Działa samodzielnie, bez konieczności przechodzenia kursu. Działa to szczególnie dobrze w przypadku tych, którzy piszą z zawodu i stracili gust.

3. Chodzenie po tym świecie (2002)

Bezpośrednia kontynuacja: kolejne dwanaście tygodni o tej samej strukturze. Jeśli pierwszy się odblokuje, ten się konsoliduje. Pracuj nad tym, co następuje po początkowym bloku – konsekwencją, relacjami z publicznością, radzeniem sobie z krytyką, tym, jak utrzymać praktykę, gdy nie ma już emocji odkrycia.

Jest to krok, który pozwala uniknąć załamania w trzynastym tygodniu, momentu, w którym kurs się kończy, a struktura zanika. Jeżeli wiesz, że zostawisz go bez zewnętrznej ramy, przykuj go łańcuchem.

4. Próbka podłogi (2006)

Jego wspomnienia i prawdopodobnie książka, która najbardziej zmienia lekturę spośród wszystkich innych. Wspomina swoje katolickie dzieciństwo w Illinois jako drugie z siedmiorga rodzeństwa, zajmujące się dziennikarstwem Poczta Waszyngtońska y Rolling Stone'a, wywiad z Martinem Scorsese w 1975 r., który zakończył się małżeństwem w 1976 r. i rozwodem w 1977 r., narodziny córki Dominiki, lata alkoholizmu, decyzja o zaprzestaniu picia w 1978 r. i odkrycie, że naprawdę potrafi pisać na trzeźwo.

Przeczytaj Droga artysty Potem jest to kolejne doświadczenie. Przestaje to brzmieć jak optymistyczny podręcznik samopomocy, a zaczyna brzmieć jak to, czym jest: notatki kogoś, kto musiał odbudować się od zera i spisał to, co w jego przypadku zadziałało.

Te wtórne, które są tego warte

Żyła złota (1996)

Najbardziej ambitna i najmniej czytana kontynuacja. Organizuje pracę w to, co Cameron nazywa „sferami”: między innymi dźwięk, przygoda, relacje z innymi, duchowość. Jest znacznie dłuższy i bardziej wymagający niż pierwszy, a ćwiczenia wymagają więcej czasu i większej uczciwości.

Nie jest to dobra pierwsza książka, ale świetna druga lub trzecia. Ci, którzy podchodzą do tego z ustaloną praktyką, zwykle mówią, że jest to najgłębsza ze wszystkich ich prac; kto przybędzie bez tego, porzuci go w drugim królestwie.

Znalezienie wody (2006)

Zamyka trylogię. I jest, jak na mój gust, najuczciwszy z całej trójki, ponieważ porusza jedyny temat, którego zwykle unikają książki o kreatywności: co robisz, gdy nic się nie dzieje. Kiedy pisze się strony już dwa lata, nie ma rewelacji, nie ma projektu, który wystartuje i pozostaje tylko dyscyplina.

Jeśli jesteś na tym etapie, ta książka przemówi bezpośrednio do Ciebie. Jeśli dopiero zaczynasz, zapisz to na rok.

Dostatnie serce (2011)

Pieniądze i kreatywność. Zastosuj logikę metody – małe narzędzia, wytrwałość, rejestracja – do relacji z gospodarką: wydatki, zadłużenie, poczucie niedoboru, które niesie ze sobą wielu kreatywnych ludzi niezależnie od swoich realnych dochodów.

To właściwa książka w szóstym tygodniu Droga artysty, ten z mapą deprywacji, poruszył Cię najbardziej.

Ścieżka słuchania (2021)

Sześć tygodni zamiast dwunastu, skupionych na słuchaniu: otoczenia, innych, ciszy, własnego głosu. Krótki format, spokojniejszy ton, napisany już przez ponad siedemdziesięcioletniego autora. Działa bardzo dobrze jako pomost między dwoma powrotami do głównej metody, gdy nie chcesz dwunastotygodniowego zobowiązania, ale chcesz mieć strukturę.

Pisz przez całe życie (2023)

Sześć tygodni na ukończenie konkretnego projektu pisarskiego. Różnica z Prawo do pisania Ważne jest: aby zajmować się relacją z pisaniem; Tu chodzi o dokończenie czegoś, co już zacząłeś. Jeśli przez dwa lata pracowałeś nad w połowie ukończonym rękopisem, to jest ta książka.

Żyć artystycznie (2024)

Jego najnowsza książka skupia się na pisaniu kierowanym jako narzędziu podejmowania decyzji. Wprowadza praktykę pisarską zorientowaną na konkretne pytania, w odróżnieniu od porannych stron, które celowo są pozbawione tematu. Jest przeznaczony dla tych, którzy mają już zainstalowany gabinet i chcą go używać do czegoś więcej niż tylko oczyszczenia głowy.

Droga artysty dla rodziców (2013)

Dostosuj narzędzia do środowiska rodzinnego, stosując dwojakie podejście: zadbaj o własną kreatywność jako matka lub ojciec, a przede wszystkim nie blokuj kreatywności swoich dzieci. Jest to jeden z niewielu jego tytułów dobrze dostępnych w języku hiszpańskim i działa samodzielnie.

Nigdy nie jest za późno, aby zacząć od nowa (2016)

Metoda stosowana do emerytury. Dwanaście tygodni przeznaczonych dla tych, którzy właśnie przestali pracować i nagle stają przed problemem wolnego czasu i pytaniem, co z nim zrobić. Jest to prawdopodobnie jego najbardziej specyficzna książka i najbardziej ceniona przez jego docelową publiczność.

Co jest tłumaczone na język hiszpański

To jest niewygodna część: znaczna część jego twórczości nie została przetłumaczona lub była wyczerpana i jest wyczerpana.

Dostępność zmienia się z każdym wydaniem, więc sprawdź przed rezygnacją. A jeśli czytasz w miarę dobrze po angielsku, warto: proza ​​Camerona jest prosta, z krótkimi zdaniami i codziennym słownictwem. Jest jedną z najbardziej przystępnych autorek, które można przeczytać w wersji oryginalnej.

Czego Cameron nie napisał, a czasem mu się przypisuje

Istnieją dwa powszechne nieporozumienia, które należy wyjaśnić.

Zeszyty ćwiczeń i plany zajęć. W ramach tej metody krążą różne materiały – pamiętniki, notesy z przewodnikiem, programy – które nie zawsze są ich dziełem. Przed zakupem sprawdź autorstwo: istnieje wiele produktów pochodnych, które wykorzystują estetykę książki, nie mając z nią nic wspólnego.

Podsumowania biznesowe. „Podsumowania Drogi Artysty” podpisane przez osoby trzecie stale pojawiają się w sklepach cyfrowych, czasem z okładkami niemal identycznymi z oryginałem. Nie pochodzą od Camerona i ich jakość jest bardzo nierówna. Jeśli chcesz podsumowania, nasze pełne streszczenie książki To nic nie kosztuje.

Dlaczego napisał tak wiele książek na ten sam temat?

Jest to często spotykana krytyka: czterdzieści tytułów mających na celu powtórzenie pomysłu. I ma częściowo rację. Jego twórczość ma charakter cykliczny: prawie wszystkie jego książki proponują codzienne pisanie, cotygodniowe wyjścia, zadania i kontrolę.

Są na ten temat dwa odczytania. Niekorzystne: jest to wykorzystanie formuły, która działa komercyjnie. Ta korzystna i ta, którą popiera sama autorka: metoda praktyki nie wyczerpuje się na jednokrotnym jej wyjaśnieniu, bo tym, którzy jej potrzebują, nie potrzebne są nowe pomysły, trzeba im o tym przypominać z innej perspektywy w tym momencie życia, w którym się znajdują. Książka dla rodziców, inna dla emerytów, inna dla pisarzy, jeszcze inna na czas, gdy praktyka się skończy.

Praktyczna konsekwencja dla czytelnika jest prosta: nie ma potrzeby ich wszystkich czytać. W przypadku pierwszego i tego, który odpowiada Twojej sytuacji, masz pokrycie w dziewięćdziesięciu procentach. Przeczytanie pięciu książek o kreatywności to także świetny sposób, aby niczego nie tworzyć.

Często zadawane pytania