Randka z artystą w epoce W połowie podróży: nadal musisz wyjść

La spotkanie z artystą Jest to narzędzie metody Julii Cameron że więcej osób pominie. A w epoce W połowie podróży pojawia się nowa i wyrafinowana pokusa: Jeśli spędzę godzinę na generowaniu pięknych obrazów za pomocą sztucznej inteligencji, czy nie liczy się to jako spotkanie z artystą? To uzasadnione pytanie. Krótka odpowiedź brzmi: nie. Długie jest ciekawe.

Na czym właściwie polega spotkanie z artystą?

Aby dobrze odpowiedzieć, trzeba o tym pamiętać es y po co to jest spotkanie z artystą. To nie jest „robienie czegoś artystycznego”. Jest to cotygodniowa, solowa wycieczka, której celem jest m.in napełnij studnię: naładuj swój wewnętrzny zapas obrazów, wrażeń i doświadczeń, z których wyłania się Twoja kreatywność. Cameron używa metafory studni lub stawu: jeśli czerpiesz wodę (tworzysz) bez jej uzupełniania (doświadczenia na żywo), studnia wysycha.

I tu jest klucz: studnia jest wypełniona stymulacja sensoryczna i doświadczenie, a nie z wykorzystaniem mocy wizualnej. Wypełnia go dotykanie, wąchanie, poruszanie się, zaskakiwanie, oglądanie nowych rzeczy całym ciałem. Jest to zjawisko fizyczne i zmysłowe, a nie tylko wizualne.

Dlaczego W połowie podróży nie napełnia studni?

Generowanie obrazów za pomocą sztucznej inteligencji jest fascynującym zajęciem, ale ze swojej natury nie zapewnia tego, czego potrzebuje wydarzenie. Trzy powody:

Paralela z porannymi stronami

Ta debata jest kuzynem użyj ChatGPT jako współautora. W obu przypadkach sztuczna inteligencja oferuje kuszący skrót do praktyki, której wartość leży właśnie na ścieżce, a nie w miejscu docelowym. Warto poświęcić czas na pisanie porannych stron; Warto osobiście przeżyć spotkanie z artystą. Zastąpienie procesu wynikiem AI polega po prostu na zachowaniu tego, co nie miało znaczenia.

Czyli nie mogę nigdy skorzystać z W połowie podróży?

Oczywiście, że możesz. W połowie podróży to legalne i potężne narzędzie kreatywne, a zabawa nim może być przyjemna i przydatna w pracy. Nie chodzi o to, żeby zakazać sztucznej inteligencji. Rzecz w tym, że Nie myl generowania obrazów z wypełnianiem studni. We wtorek możesz przeznaczyć W połowie podróży na projekt, a w sobotę umówić się na spotkanie z prawdziwym artystą. Są to różne rzeczy, które spełniają różne funkcje.

Tak naprawdę istnieje szczególne ryzyko, jeśli je pomylisz: uwierzysz, że „wykonałeś już swoją twórczą część” z AI i pominiesz faktyczne spotkanie. Z biegiem czasu studnia wysycha, a ty nie zdajesz sobie z tego sprawy i nie rozumiesz, dlaczego twoje pokolenia nudzą cię coraz bardziej. Dzieje się tak dlatego, że surowiec (twoje przeżyte doświadczenie) przestał być zastępowany.

Czego nie może dać ekran

Istnieje głębszy powód, dla którego żadne narzędzie AI nie jest w stanie wypełnić tej studni, i ma on związek ze sposobem działania twórczej pamięci. Obrazy, które później wykorzystasz w swojej pracy, nie są tylko wizualne: zawierają pełny kontekst sensoryczny. Pamiętasz kolor tego targowiska, ale także zapach, hałas, upał, usłyszaną rozmowę, zmęczenie stóp. Wszystko to pozostaje zjednoczone w pamięci, a następnie wypływa na powierzchnię, przekształcone, w to, co tworzysz.

Obraz wygenerowany na ekranie jest pozbawiony tego wszystkiego. To informacja wizualna bez ciała, bez historii, bez ciężaru przeżycia. Dlatego choć jest technicznie piękny, nie zapada w pamięć w ten sam sposób i nie przekształca się później we własny materiał twórczy. Utrzymuje się na powierzchni jak ładny chrom, o którym zapominasz następnego dnia.

To wyjaśnia powszechne doświadczenie: możesz spędzić godziny, oglądając spektakularne obrazy na ekranie i ostatecznie poczuć się dziwnie pusty i pozbawiony inspiracji. Z drugiej strony godzina spaceru po okolicy, której nie znasz, pozostawia głowę pełną pomysłów na wiele dni. Różnica nie polega na jakości obrazów. Rzecz w tym, że żyłeś jednym ze swoim ciałem, a drugim, na który tylko patrzyłeś.

A co, jeśli w epoce cyfrowej liczy się to jako spotkanie?

Gwoli wątpliwości, randka z prawdziwym artystą prawie zawsze wiąże się z: wychodzeniem z domu (lub przynajmniej ekranu), przebywaniem w trybie receptywnym i nieprodukcyjnym oraz wystawianiem się na bodźce, nad którymi do końca nie masz kontroli. Targ, muzeum, las, nowa dzielnica, sklep z używaną odzieżą, gotowanie czegoś, czego nigdy nie robiłeś, a 30-minutowa mikroprzygoda. Którekolwiek z nich wypełnia studnię. Godzina przed W połowie podróży, nieważne, jak piękna jest, nie.

Istnieje nawet argument pragmatyczny, wykraczający poza duchowość, za niezmienianiem prawdziwego cytatu na ekran. Jeśli pracujesz z narzędziami W połowie podróży lub podobnymi, Twoja przewaga konkurencyjna nie polega na opanowaniu podpowiedzi, czegoś, czego każdy uczy się w ciągu tygodni, ale na oryginalności tego, o co prosisz. A ta oryginalność pochodzi bezpośrednio z rezerwy przeżytych doświadczeń. Dwie osoby korzystające z tego samego narzędzia osiągają bardzo różne rezultaty w zależności od bogactwa ich wewnętrznego świata. Im dłużej żyjesz, tym dziwniejsze i ciekawsze jest to, o co możesz poprosić. Zatem wyjście, aby napełnić studnię, jest dobre nie tylko dla twojej duszy; To właśnie sprawi, że Twoja praca ze sztuczną inteligencją nie będzie wyglądać jak praca innych osób.

Wiek sztucznej inteligencji nie eliminuje potrzeby życia. Podkreśla to. Im łatwiej jest wygenerować wynik na ekranie, tym cenniejsza staje się rzecz, której nie może dać żadna maszyna: własne doświadczenie świata. Wyjdź i poszukaj jej. Studnia będzie ci wdzięczna.