Konto małych rzeczy

W 6. tygodniu Ścieżki Artysty, poświęconym odzyskiwaniu poczucia obfitości, Cameron pracuje nad niewygodnym dla wielu osób pomysłem: brak jest w dużej mierze nawykiem uwagi. Nie widzimy tego, co mamy, ponieważ wytrenowaliśmy nasze oczy, aby widzieć, czego nam brakuje. I ten wygląd niedostatku dusi artystę, który potrzebuje hojności, aby tworzyć.

Brak kontra obfitość: kwestia perspektywy

Cameron zauważa, że wielu kreatywnych ludzi żyje z chronicznym poczuciem, że nie ma dość: brak pieniędzy, brak czasu, brak talentu, brak możliwości. Czasami jest to prawdziwe; wiele razy jest to A obiektyw. Dwie osoby posiadające te same zasoby mogą odczuwać zupełnie inną obfitość lub ubóstwo w zależności od tego, na czym skupiają swoją uwagę.

Problem w tym, że bezpośrednim wrogiem kreatywności jest mentalność braku. Ci, którzy czują, że nie mają dość, stają się przywiązani, bojaźliwi i niezdolni do zabawy. A zabawa jest powietrzem, którym oddycha wewnętrzny artysta. Dlatego odzyskanie poczucia obfitości nie jest luksusem motywacyjnym: jest praktycznym warunkiem tworzenia.

Na czym polega liczenie małych rzeczy?

Ćwiczenie ma dwa uzupełniające się oblicza. Pierwsza jest od uwagę i przyjemność: W ciągu dnia świadomie zauważaj drobne luksusy, które są już częścią Twojego życia. Pierwsza gorąca kawa. Poranne światło wpadające przez okno. Rozmowa, która cię rozśmieszyła. Zapach chleba. Piosenka, która pojawiła się we właściwym czasie. Większość z nich pozostaje niezauważona, ponieważ są bezpłatne i codzienne. Konto składa się z nie pozwól im przejść: nazwij je, zapisz, podziękuj im.

Druga strona jest bardziej materialna i jest również rozwijana w tygodniu 6: naprawdę powiedz, śledź, co wchodzi i wychodzi. Cameron prosi Cię, abyś przez jakiś czas zapisywał każdy wydatek, nie po to, by się obwiniać, ale abyś wyraźnie widział, na co idą Twoje pieniądze i odkrył, że często „nie stać mnie na to” współistnieje z niewidzialnymi wydatkami, na które sobie pozwalasz. Precyzyjna uwaga dezaktywuje niejasny dramat braku.

Dlaczego to działa

Mechanizm jest prosty i dobrze udokumentowany w psychologii: to, na co zwracasz uwagę, rośnie w twoim doświadczeniu. Jeśli wytrenujesz swoje oczy, aby lokalizować małe obfitości, zaczniesz widzieć je wszędzie, a ogólne poczucie twojego życia zmieni się z „nie mam dość” na „mam dość”. Ta zmiana rozluźnia wewnętrznego artystę i przywraca go do gry.

Dodatkowo liczenie małych rzeczy pozwala zwalczać pułapkę twórczego „wszystko albo nic”: poglądu, że będziesz w stanie tworzyć tylko wtedy, gdy będziesz mieć dużo czasu, dużo pieniędzy lub idealne studio. Delektowanie się małymi uczy tego można stworzyć za niewielkie pieniądzetak samo jak na bankiecie możesz wypić kawę za pięćdziesiąt centów. Kreatywność, podobnie jak przyjemność, nie zależy od ilości, ale od uwagi.

Jak wykonać ćwiczenie, krok po kroku

Zacznij od włączenia go do swojego poranne strony: Każdego ranka zapisuj trzy małe dobre rzeczy z poprzedniego dnia. Nie warto stawiać wielkich osiągnięć; Ćwiczenie jest po prostu małe. Kawa, światło, miły gest. W miarę upływu dni twój umysł zaczyna ich szukać, żeby mieć coś do zapisania, i na tym właśnie polega magia: uwaga się na nowo trenuje.

Równolegle przez tydzień lub dwa prowadź rejestr wydatków, co do ostatniego centa. Cameron zaleca to jako antidotum na niejasność finansową, która podsyca poczucie niedostatku. Patrząc na rzeczywiste liczby, prawie zawsze ujawnia się większy margines obfitości, niż się wydawało.

Raz w tygodniu podaruj sobie mały, przemyślany luksus w swoim domu spotkanie z artystą: nie coś drogiego, ale coś, co sprawi, że poczujesz się naprawdę bogaty. Tanie kwiaty, ładny notatnik, bułka z masłem w kawiarni. Obfitość kultywuje się zarówno poprzez otrzymywanie, jak i postrzeganie.

Typowe błędy

Pierwszym jest mylić obfitość z konsumpcją. Praktyka nie polega na tym, żeby wydawać więcej, ale żeby cieszyć się z tego, co już masz. Mały, świadomy luksus jest wart więcej niż dziesięć impulsywnych zakupów, którymi nie smakujesz.

Drugie jest pomiń część dotyczącą liczenia pieniędzy ponieważ jest straszny lub leniwy. Ten opór jest właśnie oznaką, że ćwiczenie dotyka czegoś ważnego dla ciebie. Uczciwe patrzenie na liczby wyzwala, a nie karze.

Trzeci jest spodziewać się natychmiastowych rezultatów. Zmiana nawyku uwagi zajmuje tygodnie. Ale ci, którzy utrzymują tę praktykę, opisują ten sam efekt: świat się nie zmienił, zmienił się wygląd, a wraz z nim poczucie, że ma się dość do tworzenia.

Obfitość i pieniądze: rozwiązywanie starego węzła

Dla wielu kreatywnych ludzi pieniądze są przywiązane do starej rany: „sztuka nie karmi”, „nie da się z tego żyć”, „artyści są biedni”. Cameron spędza większą część 6. tygodnia na rozwiązywaniu tego węzła, ponieważ przekonanie, że kreatywność i pieniądze są wrogami, blokuje obie rzeczy jednocześnie. Rachunek małych rzeczy działa właśnie w tym miejscu: widząc wyraźnie, co masz i na co wydajesz, odkrywasz, że związek z pieniędzmi był bardziej emocjonalny niż rzeczywisty.

Celem nie jest wzbogacenie się ani nie martwienie się o rachunki, ale Odbierz władzę pieniądzom, która paraliżuje Twoją kreatywność. Kiedy przestaniesz działać pod wpływem paniki niedoboru, możesz podejmować bardziej swobodne decyzje twórcze: spróbuj, zainwestuj trochę w swoją sztukę, pozwolić sobie na materiał, dać sobie czas. Dobrze rozumiana obfitość oznacza brak posiadania, zaprzestanie tworzenia ze strachu przed posiadaniem niewystarczającej ilości. I ta zmiana, bardziej niż jakikolwiek dodatkowy dochód, uwalnia artystę.

Odzyskanie poczucia obfitości oznacza w głębi duszy odzyskanie pewności, że na to zasługujesz i że możesz tworzyć za pomocą tego, co masz dzisiaj. Nie wtedy, gdy nadchodzi stypendium, czas wolny czy wymarzona nauka. Dziś z tą kawą, tym światłem i tym notatnikiem. To całe konto.