Tydzień 2 Drogi artysty: Odzyskiwanie tożsamości

Drugi tydzień Podróży Artysty opowiada o czymś głębokim i często niewygodnym: odkrywaniu, kim naprawdę jesteś, kiedy zdejmiesz wszystkie warstwy, które nałożyli na Ciebie inni. Nazywa się to „Odzyskiwanie tożsamości” i jest to pierwszy moment, w którym kurs prosi Cię o wykonanie pracy lustrzanej.

Jeśli Tydzień 1 dotyczył bezpieczeństwa i ustalenia rutyny, Tydzień 2 wyciąga nóż i zaczyna ciąć. Staniesz przed pytaniami, których prawdopodobnie unikałeś: kim byłbym, gdyby nikt nie patrzył? Jakie życia odrzuciłem, bo inni mówili, że to niemożliwe? Jaki jest mój prawdziwy głos, odrębny od głosu moich krytyków?

W tym tygodniu wprowadzono także kluczową koncepcję: „toksycznych ludzi” lub „szalonych twórców” w oryginale Camerona. To ludzie, którzy świadomie lub nie, utrudniają Twój twórczy rozwój. Praca w tym tygodniu polega na ich identyfikacji, zrozumieniu ich wpływu i rozpoczęciu ustalania limitów.

Tożsamość i warstwy, które nosimy

Kiedy się rodzimy, z założenia jesteśmy kreatywni. Wszyscy jesteśmy. Potem, przez lata, otrzymywaliśmy wiadomości. Czasem wyraziste, czasem subtelne. „Artyści są biedni”. „Nie jesteś wystarczająco dobry”. „Kreatywność to luksus, na który nas nie stać”. „Ludzie praktyczni nie robią takich rzeczy”.

Z biegiem czasu internalizujemy te komunikaty, aż staną się częścią naszej tożsamości. To nie jest tak, że ktoś nam to mówi co tydzień; Tyle, że sami już w to wierzymy. Głos krytyczny staje się tak znajomy, że mylimy go z własnym.

Tydzień 2 ma na celu oddzielenie tego. Aby odizolować swój głos od głosu krytyków. Aby odkryć, czego naprawdę chcesz, usuwając hałas w tle.

Cameron wyjaśnia, że wszyscy mamy „prawdziwe ja” i „ja stworzone przez innych”. Pierwszy jest spontaniczny, ciekawy, nie boi się porażki. Drugi jest ostrożny, doskonale uprzejmy, mający na celu sprawianie przyjemności. Kreatywność żyje w pierwszym. Blok twórczy żyje w konflikcie pomiędzy nimi.

Toksyczni ludzie: szaleni twórcy

Jednym z najcenniejszych wkładów Camerona w nasze rozumienie kreatywności jest koncepcja „szalonych twórców” lub toksycznych ludzi. Niekoniecznie są to źli ludzie. Wielu z nich cię kocha. Ale mają przewidywalny wpływ na twoją twórczą energię: wysysają ją.

Szaleni twórcy zazwyczaj mają pewne cechy wspólne:

• Ciągle kwestionują twoją pracę. Nie oferują alternatyw, a jedynie krytykę. I nie jest to konstruktywna informacja zwrotna; To uczucie, że nigdy nie wystarczy.
• Tworzą chaos wokół ciebie. Zawsze jest kryzys. Wasza energia będzie gasić pożary, zamiast tworzyć.
• Ciągle szukają uwagi i uznania. Twoje ograniczenia nie są przestrzegane. Jeśli powiesz: „Potrzebuję przestrzeni do pracy nad swoim projektem”, odbiorą to jako osobistą odmowę.
• Podważają Twoją pewność siebie w subtelny sposób. Nie jest to oczywiste znęcanie się; To bardziej jak: „No cóż, czy naprawdę myślisz, że masz do tego talent?” Zapytał z uśmiechem.

Pierwszym krokiem jest ich identyfikacja. Cameron poprosi Cię o sporządzenie listy. Imię po imieniu. Kiedy widzisz nazwiska na papierze, wzór często staje się oczywisty.

Drugi krok jest delikatniejszy: ustalenie limitów. Nie oznacza to zerwania relacji. Oznacza to jasność co do tego, na co pozwalasz, a na co nie. „Widzę się z tobą we wtorki, ale czwartkowe wieczory to mój czas twórczy”. „Doceniam Twoje uwagi, ale w przypadku tego projektu wolę opinie po jego ukończeniu, a nie w trakcie”.

Ćwiczenie „Pięć wyimaginowanych żyć”.

Jedno z kluczowych ćwiczeń Tygodnia 2 jest zwodniczo proste: zapisz pięć żyć, jakie mógłbyś prowadzić, gdybyś miał całkowitą wolność. Nie „realistyczne życie”. Wyimaginowane życia. Fantazje.

Dzieje się tak dlatego, że Twoje fantazje ujawniają, kim naprawdę jesteś. Jeśli w pięciu z twoich wyimaginowanych żyć pojawi się coś wspólnego, jest to wskazówka. To jest to, o co prosi twoja dusza.

Przykład: ktoś może wymienić „malarza w Paryżu”, „właścicielkę pobliskiej księgarni”, „matkę, która uczy swoje dzieci w domu”, „badacz dżungli”, „projektant wnętrz”. Jeśli widzisz wzór, wszystkie one mają coś wspólnego: tworzenie środowisk. To jest temat, który dusza stara się wyrazić. To nie musi być farba. Może przybierać wiele form. Jednak głównym impulsem jest przekształcanie przestrzeni.

Cameron zaleca wykonanie tego ćwiczenia bez oceniania siebie. Bez myślenia „ale to nierealne” lub „nie jestem już na to wystarczająco dorosły”. Te osądy są właśnie głosem krytyka, którego staramy się uciszyć.

Opisz idealny dzień

Kolejnym skutecznym ćwiczeniem w tym tygodniu jest szczegółowe opisanie idealnego dnia. Nie to, co zrobiłbyś na wakacjach; jakie byłoby Twoje idealne, zwyczajne życie.

O której godzinie się budzisz? Tylko? Z kimś? Co widzisz, kiedy otwierasz oczy? Naturalne światło? Gdzie? Co masz na śniadanie? Z kim spędzasz poranek? W czym pracujesz? Jak wygląda Twoje miejsce pracy? Kto Cię otacza? Jak się czujesz?

To ćwiczenie jest odkrywcze, ponieważ wiele osób odkrywa, że ich idealny dzień w niczym nie przypomina obecnego. A to mówi coś ważnego. Mówi, że istnieje rozbieżność między tym, kim jesteś, a tym, jak żyjesz. W tej luce kryje się twórcza frustracja.

Nie chodzi o to, żeby jutro nagle zmienić swoje życie. Chodzi o to, żebyś widział kierunek. Abyście zaczęli wprowadzać małe zmiany, które przybliżą Was do idealnego życia.

Sceptycyzm tygodnia 2

W tym miejscu wiele osób ma pokusę porzucenia kursu. W pierwszym tygodniu łatwo w to uwierzyć. Jesteś w podróży poślubnej z porannymi stronami. Randka z artystą to świetna zabawa. Ale w drugim tygodniu jest ciemniej. Mieszasz sprawę. Odkrywanie warstw. I pomyślisz: „To jest zbyt psychologiczne. „Czy napisanie pięciu wyimaginowanych żyć naprawdę pomoże mi być kreatywnym?”

Odpowiedź brzmi: tak. Ale nie w sposób, jakiego oczekujesz. To nie magia. To archeologia. Kopiesz, aby dowiedzieć się, kim jesteś pod wszystkim, co ci powiedziano. I to jest praca, która musi nastąpić przed faktycznym stworzeniem.

Cameron jest jasny: nie możesz tworzyć na podstawie tożsamości, która nie jest twoja. Kiedy próbujesz to zrobić, brzmi to fałszywie. Czuje się to wymuszone. Świat to zauważa. Zauważasz to.

Dlatego w tym tygodniu, nawet jeśli ćwiczenia wydają Ci się zbyt wciągające lub psychologiczne, trzymaj się ich. Magia nie kryje się w samych ćwiczeniach. To w przestrzeni, którą tworzą, abyś mógł wyraźnie siebie zobaczyć.

Jak zmieniają się strony poranne w tygodniu 2

Jeśli zakończyłeś tydzień 1 zastanawiając się, o co to całe zamieszanie wokół trzech arkuszy tekstu, w tygodniu 2 prawdopodobnie zaczniesz coś czuć. Ponieważ teraz piszesz z innego miejsca. Teraz pod powierzchnią kryją się pytania.

W drugim tygodniu poranne strony mają tendencję do pogłębiania się. Mniej o tym, co musisz dzisiaj zrobić, a więcej o tym, kim jesteś. Mniej hałasu i więcej prawdy. W niektóre dni odkryjesz, że piszesz rzeczy, o których nie miałeś pojęcia, że je czujesz. Innym razem po prostu przepracujesz zmianę emocjonalną, jaka zaszła w tym tygodniu.

To jest całkowicie normalne. Umysł otwiera zamki, które przez lata trzymał zamknięte.

Co będziesz robić w tym tygodniu?

Myśl na tydzień 2

Twoja prawdziwa tożsamość nie jest czymś, co musisz stworzyć. To już istnieje. Jest tam, pod wszystkimi warstwami. To jest w dziecku, którym byłeś, zanim powiedziałem ci, że nie jesteś kreatywny. To właśnie sprawia, że ​​tracisz poczucie czasu. To sny, które masz w nocy, a które twój racjonalny umysł odrzuca o świcie.

W tym tygodniu praca polega na ponownym nawiązaniu kontaktu z tym. To nie jest łatwe. Czasami będzie to niewygodne. Czasem będziesz płakać. Ale to konieczne. Ponieważ autentyczna kreatywność płynie tylko wtedy, gdy pozwalasz sobie na autentyczność.

I tak, to jest bardziej skomplikowane niż „pisanie trzech stron każdego ranka”. Ale jest też nieskończenie cenniejsze. Bo nie chodzi tylko o pisanie, malowanie czy tworzenie czegoś pięknego. Chodzi o życie taką osobą, jaką naprawdę jesteś.

Często zadawane pytania

O czym jest Drugi Tydzień Drogi Artysty?

Tydzień 2, „Odzyskiwanie tożsamości”, dotyczy ponownego połączenia się z tym, kim naprawdę jesteś, wykraczając poza to, co ci powiedziano. Zawiera ćwiczenia, takie jak 5 wyimaginowanych żyć i opis idealnego dnia.

Jakie są wyimaginowane życia w Drodze Artysty?

Wyimaginowane życia to ćwiczenie, w którym wymieniasz 5 zawodów lub żyć, którymi chciałbyś żyć, gdyby nie było żadnych ograniczeń. Pomaga odkryć ukryte twórcze pragnienia i zidentyfikować wzorce tego, czego naprawdę chcesz.

Kim są toksyczni koledzy w kreatywności?

Toksyczni towarzysze zabaw to ludzie, którzy świadomie lub nieświadomie sabotują Twój proces twórczy krytyką, rywalizacją lub zniechęceniem. Tydzień 2 nauczy Cię, jak je identyfikować i chronić się.