Boş uyandığınızda ne yapmalısınız?
Boş sabahlar için; salıverecek kaygınız ya da duygunuzun bile olmadığı zamanlar için. Cameron'un tekniği, beyin sıkıntısından bir şey ortaya çıkana kadar "Ne yazacağımı bilmiyorum" ifadesini tekrarlamaktır. Bu tetikleyiciler bu süreci hızlandırır.
Boş sabahlar için 7 tetikleyici:
- "Dünden hatırladığım son şey..."
- "Bu sayfaları bitirdiğimde yapacağım ilk şey..."
- "Bugün hiçbir şey yapmasaydım, yapardım..."
- "Kafamdaki şarkı..." ve nedeni
- "Bugün en çok yemek istediğim şey..."
- "Bu hafta son haftam olsaydı, bugün..."
- "Rüyamda onun ortaya çıktığını hatırlıyorum..."
Düşüncelere doyduğunuzda ne yapmalısınız?
Zihnin yarış halinde olduğu sabahlar için - endişe, bekleyen listeler, hayali konuşmalar. Bu tetikleyiciler üretmek yerine komut verir.
Yoğun sabahlar için 6 tetikleyici:
- "Şimdi beni en çok endişelendiren şey..."
- "Eğer [kişiyle] dürüst bir konuşma yapabilseydim onlara şunu söylerdim..."
- "Düşünmekten kaçındığım şey..."
- "Bana en çok ağırlık veren küpe..."
- "Eğer tek bir şeyi devredebilseydim, bu olurdu..."
- "Beni kızdıran ve hissetmeme izin vermediğim şey..."
Peki haftalardır oradasın ve her şey kendini tekrarlıyor mu?
6-8 hafta sonra birçok kişi sayfaların tekrarlanmaya başladığını fark eder. Bu bir başarısızlık değil; daha derin sorulara hazır olduğunuzun bir işareti.
Platoyu aşmak için 7 tetikleyici:
- "Kimse beni yargılamasaydı, bunu yapmayı bırakırdım..."
- "Kimse beni yargılamasaydı, başlardım..."
- "Dün [X]'e karşı hissettiğim kıskançlık bana şunu istediğimi söylüyor..."
- "Çocukken bana imkansız olduğunu söyledikleri şey..."
- "Mükemmel günümü tasarlayabilseydim bu olurdu..."
- "Vücudumun bana sorduğu ama dinlemiyorum..."
- "Kimsenin okumayacağını bilseydim yazardım..."