Yabancı dilde daha iyi yazmanın paradoksu
Pek çok yazarın da onayladığı, sağduyuya aykırı bir sezgi var: Bazen insan kendine ait olmayan bir dilde daha özgürce yazar. Neden sorusunun doğrudan cevabı: Edinilen bir dil, ana dile göre daha az duygusal ağırlık ve daha az otomatik sansür taşır ve bu hafiflik, ana dilinizin kilit altında tuttuğu şeyleri serbest bırakabilir. Bu soyut bir teori değil; Bu, 20. yüzyılın en iyi düzyazı yazarlarından bazılarının deneyimidir.
Uygulanan sabah sayfaları Her sabah filtresiz, elle üç sayfa yazma uygulaması, bu olgu somut bir araca dönüşüyor. Anadilinizde ulaşamayacağınız konuların olduğunu düşünüyorsanız dil değiştirmek çözüm olabilir.
"İngilizce benim dilim değildi ve bu yüzden onu kırma korkusu olmadan onu şekillendirebildim."
Joseph Conrad'ın deneyimine atfedilen anlamConrad, Nabokov ve Beckett: Başka bir dil seçmek
Tarihsel örnekler sağlamdır. Joseph Conrad Polonyalı olarak doğdu, yetişkin olarak İngilizce öğrendi ve edindiği dilde İngiliz edebiyatının en önemli romanlarından bazılarını yazdı. Vladimir NabokovDoğuştan Rusça olan İngilizceye geçiş yaptı ve bu dilde baş döndürücü bir hassasiyetle eserler yazdı. Samuel Beckettİrlandalı, çalışmalarının çoğunda Fransızca'yı seçti ve "üslupsuz", daha çıplak yazmanın kendisi için daha kolay olduğunu söyledi.
Ortak nokta şans değil, ilişki daha bilinçli ve daha az otomatik kelimelerle. Anadilde hazır deyimler kendiliğinden çıkar; Edinilen kelimede her kelimeyi niyetle seçmelisiniz. Dezavantaj gibi görünen bu sürekli tercih, yazmayı keskinleştiren bir dikkat biçimine dönüşüyor. Akışkanlıkta kaybettiklerini farkındalıkta kazanırlar.
İkinci dilinizi konuşmayan sansürcü
İşte yaratıcı pratik için en kullanışlı mekanizma. iç sansür "Bu saçmalık", "sen hiç yeteneğin yok", "ne biliyorsun" diyen o ses çocuklukta oluşuyor ve dolayısıyla çoğunlukla ana dilinizi konuşun. Çocukluğunuzdaki ilk azarlamalara, ilk utançlara, etrafınızdakilerin eleştirel seslerine bağlıdır.
Daha sonra öğrendiğiniz bir dilde yazdığınızda sanki sansürcüyle pek hakim olmadığınız bir dilde konuşuyormuşsunuz gibi oluyor. Çevikliğini kaybeder, otoritesini kaybeder. Bu nedenle pek çok insan, ikinci dillerinde itiraflar, dilekler veya öfkeler yazmaya cesaret edebildiklerini ve ilk dilde hemen sansürleyebildiklerini keşfederler. Edinilen dil, koruyucuyu atlayan bir yan kapıyı açar.
Duygusal mesafe: Bazen iyileşen bir filtre
İkinci büyük avantaj ise mesafe. Anadilinizde yaşanan travmatik bir anıyı aynı dilde yazıya dökmek imkansız olabilir: Kelimeler yaraya çok yakındır. Başka bir dilde yazmak, küçük bir alan, bir aracı ortaya çıkarır ve bu bazen ona doğrudan bakmayı katlanılabilir kılan şeydir.
Bu bir kaçış değil. Bu, terapötik yazının kendisinin de tanıdığı bir stratejidir: Zor olana sürdürülebilecek bir açıdan yaklaşmak. Edinilmiş bir dilde yazılan sabah sayfaları, bazı insanlar için kendilerini en çok ilgilendiren şeyleri yazmayı başardıkları tek yer haline gelebilir. Dilsel mesafe, ameliyat etmemizi sağlayan hafif bir anestezi gibi çalışır.
Daha az kelimeyle yazmanın avantajı
Daha az belirgin ve çok gerçek bir faydası daha var: daha sınırlı bir kelime dağarcığıyla yazmak sizi temel ihtiyaçlara gitmeye zorluyor. Ana dilde bolluğun, zarif dolambaçlı yolların, kulağa hoş gelen ama hiçbir şey söylemeyen cümlenin arkasına saklanabiliriz. Edinilmiş bir dilde, elinizde daha az kaynak varken, önemli olanı elinizdeki kelimelerle söyleme eğiliminde olursunuz. Kısıtlama yine yoksullaştırmak yerine daha da kötüleştiriyor.
Beckett tam da bunu arıyordu: "üslupsuz", kişinin kendi belagatinin baştan çıkarmasına kapılmadan yazmak. Sabah sayfaları hazırlayanlar için bu zorlama basitlik, akışkanlığın gizlediği fikirleri ortaya çıkarabilir. Bazen ikinci dilinizdeki beceriksiz cümle, birinci dildeki gösterişli cümleden daha dürüsttür.
Gizli iki dilli için bir alıştırma
Faydalanmak için tamamen iki dilli olmanıza gerek yok. Eğer okulda bir dil okuduysanız ve paslandıysanız ya da başka bir dile tam olarak hakim olmadan yaşıyorsanız deneyecek yeterli materyaliniz var demektir. Başlangıçtaki sakarlık bir engel değildir; etkinin bir parçasıdır. Sınırlı kaynaklarla yazmak yazmayı yavaşlatır ve otomatik pilotu devre dışı bırakırve bu yavaşlıkta bazen sizin akıcı dilinizde gözden kaçan gözlemler ortaya çıkıyor.
Bunu sınırlı bir deney olarak kabul edin: o dilde yarım yamalak, sözlüksüz, boşlukları ve hataları kabul eden bir haftalık sayfalar. Haftanın sonunda tekrar okuyun ve hangi temaların ortaya çıktığını ve jestin nasıl hissettirdiğini fark edin. Pek çok kişi bu alıştırmada beklediklerinden daha doğrudan ve daha az ihtiyatlı bir ses keşfeder.
Bunu pratiğinize nasıl dahil edersiniz?
Bunu denemek için dile mükemmel bir şekilde hakim olmanıza gerek yok. Orta düzeyde bir dile sahipseniz, bir hafta boyunca sayfalarınızı bu dilde yazmaya ayırın ve nelerin değiştiğini görün: hangi konuların ortaya çıktığını, ne söylemeye cesaret ettiğinizi, hareketin nasıl hissettirdiğini. Olabilmek geçiş - doğrudan duygusal derinlik için annelik, mesafe ve özgürlük için edinilmiş - tam olarak önerdiğimiz gibi, uygulama değer kaybetmeden sabah sayfaları iki dilde.
Önemli şeyleri hatırlayın: sabah sayfalarında hataların önemi yokçünkü kimse onları okumuyor. Seviyenizi göstermek için değil, zihninizi boşaltmak ve sesinizi bulmak için yazıyorsunuz. Yabancı bir dilde yazmak, kendi dilinize ulaşmanın başka bir yoludur. Ve egzersiz sizi kaybolduğunu düşündüğünüz yaratıcılıkla barıştırıyorsa devam edin bir yetişkin olarak yaratıcılığınızı geri kazanın. Sonuçta gösterildiği gibi sabah sayfalarının sinirbilimi, önemli olan hangi dilde olursa olsun içe bakma alışkanlığıdır.