Odzyskiwanie połączenia

Synchroniczność i zaufanie

Dotarliśmy do drugiej połowy podróży. Masz już ustalone praktyki. Znasz już swoje rany. Już uczysz się przekształcać zazdrość w użyteczną informację. Teraz zagłębimy się w coś, co dla wielu wydaje się „ezoteryczne”, ale jest głęboko praktyczne: synchroniczność.

Synchroniczność to doświadczenie, że kiedy zaczynasz tworzyć, wszechświat (lub twoja podświadomość) zaczyna poruszać się wraz z tobą. Zbiegi okoliczności się mnożą. Pojawiają się właściwi ludzie. Pojawiają się możliwości. I to nie jest magia – chodzi o to, że byłeś tak zajęty przekonaniem, że to niemożliwe, że nie mogłeś zobaczyć, co się tam dzieje.

Kiedy zaczniesz działać twórczo, życie zacznie reagować. W tym tygodniu nauczysz się zauważać te znaki, ufać im i puszczać kontrolę, która cię paraliżuje.

Co to jest synchroniczność?

Synchroniczność nie jest dziełem przypadku. To jest znaczenie. Dzieje się tak, gdy dwa pozornie niezwiązane ze sobą zdarzenia zachodzą w tym samym czasie w sposób, który wydaje się zbyt „idealny”, aby był przypadkowy.

Przykład: Myślisz o przyjacielu, którego nie widziałeś od lat. Następnego dnia pisze do ciebie. Musisz się czegoś nauczyć dla swojego kreatywnego projektu. Przypadkowo w autobusie słyszysz, jak ktoś mówi dokładnie o tym. Przeczytałeś zdanie, które zmienia Twoje spojrzenie na swoją pracę twórczą, dokładnie wtedy, gdy tego najbardziej potrzebowałeś.

Synchroniczność to wszechświat potwierdzający, że podążasz we właściwym kierunku. To nie jest dowód na nic. To znak. A jeśli nauczysz się to czytać, staniesz się twórcą z przewodnikiem, a nie tylko kierowanym siłą woli.

Twórczy skok wiary

Podstawowe przekonanie blokuje większość artystów: „Muszę zobaczyć, jak to będzie działać, zanim zacznę”. Ale nie tak działa kreatywność. Kreatywność wymaga rozpoczęcia, nie wiedząc, jak to się skończy. Wymaga zaufania.

Skok wiary nie oznacza ślepej wiary. Oznacza to: „Zrobię jeden krok i ufam, że pojawi się następny”. To tylko to. Jeden krok na raz.

Perfekcjonizm jako mechanizm kontrolny

Wielu twórców uważa się za perfekcjonistów, ponieważ mają wysokie standardy. Podróbka. Perfekcjonizm to strach w przebraniu. To strach, że jeśli zrobisz coś niedoskonałego, będziesz niedoskonały. To strach przed oceną. To strach przed byciem widzianym.

Dlatego perfekcjonista nigdy niczego nie kończy. Bo jeśli nigdy tego nie skończysz, nigdy nie będziesz musiał tego pokazywać. Nigdy nie musisz ryzykować, że powiedzą ci, że to coś złego.

Porzucenie perfekcjonizmu jest aktem odwagi. To decyzja, że ​​proces jest ważniejszy niż produkt. To pozwolenie sobie na bycie złym teraz, aby później móc być lepszym. To zaufanie, że niedoskonały jest o wiele bardziej uczciwy niż doskonały.

Od premedytacji do improwizacji

Nadmierna analiza zabija kreatywność. Zbyt długie myślenie o tym, jak coś zrobić, blokuje cię. Kreatywność wymaga improwizacji, eksperymentowania, zabawy. Potrzebujesz robić rzeczy, nie wiedząc, jak się one potoczą.

Ćwiczenia w tym tygodniu

Te ćwiczenia nauczą Cię dostrzegać synchroniczności, ufać swojej intuicji i porzucić potrzebę kontrolowania wyniku.

Aby zejść głębiej

Jeśli masz książkę Droga artysty autorstwa Julii Cameron, w tym tygodniu przeczytaj Rozdział 7: „Odzyskiwanie połączenia”. Zwróć szczególną uwagę na sekcje dotyczące synchroniczności i twórczego „skoku wiary”.